Самимийлик қаерда ва қачон ҳоҳлаганингизда гапиришингиз учун рухсатнома эмас. Бу қўполлик ҳам эмас. Муқаддас Калом ҳар бир ишни бажариш учун муносиб вақт ва муносиб йўл борлиги ҳақида айтади. Ўйланмасдан айтилган сўзлар узоқ вақт сақланадиган жароҳатларни келтириб чиқаради. Худо бизга жамоатда ҳар бир кишига суюкли биродардек гапириш кераклиги ҳақида айтади. “Чол одамни койима, лекин отангдек унга насиҳат қил. Ёшларга укалариндек, кампирларга оналар каби, ёш аёлларга сингилларингдек, бутун пок руҳ билан насиҳат қил.” (1 Тимўтийга 5:1-2)

Ачинарлиси, минглаб биродарчиликлар самимийлик йўқлиги сабабли вайрон бўлган. Павлус Коринфликларга ораларида ахлоқсизлик мавжуд бўлганида жим турганлари учун танбеҳ беради. Ҳеч кимда буни қаршилаш учун жасорат бўлмаганида, у шундай деди, “Мен эса жисман ғойиб бўлсам ҳам, руҳан ҳар дам сизлар билан биргаман. Мен гўё ёнингизда бўлгандек, бу ишни қилган одам ҳақида аллақачон Раббимиз Исо Масиҳ номи билан ҳукм юритдим: Сизлар менинг руҳим ҳамда Раббимиз Исо Масиҳнинг қудрати билан бир жойда тўпланганингизда, бу одамни тана тинкасини қуритиш учун шайтонга топшириш керак, токи Раббимиз Исо Масиҳ келган кунда унинг руҳи халос бўлсин.

Сизларнинг мақтанишингиз яхши эмас. Наҳотки, озгина хамиртуруш бутун хамирни ачитишини билмасангизлар? Сизлар аслида хамиртурушсиз бўлишингиз керак. Шундай қилиб, эски хамиртурушни супуриб ташланг, янги хамир бўлинглар! Масиҳнинг Ўзи бизнинг Фисиҳ қурбонлигимиз бўлиб, жонини фидо қилган. Шунинг учун биз эски ёмонлик ва бузуқлик хамиртуруши билан эмас, балки софлик ва самимийлик бўлган харимтурушсиз нон билан байрам қилайлик.

Мактубимда сизларга зинокорлар билан алоқа қилмасликни ёзган эдим. Шубҳасизки, умуман бу дунёнинг зинокорлари ёки тамагирлари, ғоратгарлари, бутпарастлари ҳақида демоқчи эмасдим, акс ҳолда сизлар бу дунёдан айрилишга мажбур бўлар эдингизлар! Мен сизларга ўзини биродарингиз деб, зинокор, тамагир, бутпараст, ҳақорат қилувчи, майхўр ва талончи бўлган киши билан алоқа қилмасликни, ҳатто бундай одам билан бирга овқат емасликни ёзган эдим.

Қолаверса, имонлилар жамоатидан ташқаридагиларни ҳукм этишга менинг нима ҳаққим бор? Уларни Худо ҳукм қилади. Сизлар жамоатдагиларни ҳукм қилсангиз бас. Тавротда ёзилганидек: “Фосиқ одамни ўз орангиздан чиқариб ташланглар.”” (1 Коринф 5:3-12)

Бордию, ўз фикрингизни билдириш истагида бўлсангиз, Дилкаш Радио телеграм каналимизга ташриф буюринг. Раббимиз инояти барчангизга ёр бўлсин азизлар. Хайр, омон бўлинг.

Мана бу байрам оддий календарда махсус кун билан белгилаб қўйилмаган. Аммо бу байрам мусулмонларнинг ойлик календарида Дхул-Хижот деган ойнинг ўнинчи кунини эгаллайди.

Ал-Адҳа байрами, яъни Қурбонлик байрами ёки Буюк Байрам “Ид Ал-Кабир” ҳамдир. Адҳа учун ўзак сўз арабча “дания” дир, бунинг маъноси “қурбонлик” дегани.

Шунинг учун ўзбекчада Қурбон ҳайит номи билан нишонлаймиз. Қурбон ҳайитда кўпгина мусулмонлар Худонинг Иброҳим ўғли учун қўчқор билан тўлов тўлаши муқаддас ҳодисасига қараб, бу байрамда қўй ёки қўчқор қурбонлик қилиб нишонлашади.

Бу ҳодиса Қуръоннинг Ал-Сиффат 111 сурасида ҳам кўрсатилган. Яҳудийлар динни ҳам Худонинг Иброҳим ўғли учун қўчқор билан тўлов тўлаш муқаддас ҳодисасига ишонади.

Иброҳим ўз ўғлини қурбонлик қилаётганда, Оллоҳнинг фариштаси уни тўхтатди ва “Ўсмирга қарши қўл кўтарма, унга ҳеч ёмонлик қилма, — деб хитоб қилади”. Азизлар, биз энди биламизки: “Сен Худодан қўрқасан, яккаю-ягона ўғлингни ҳам Мендан аямадинг”, — деди.

Шу пайтда Иброҳим чангалзорда шохи билан ўралиб қолган қўчқорни кўрди ва у қўчқорни олиб уни қурбон қилди. Бу ҳодиса ҳақидаги тўлиқ маълумот Тавротда, Ибтидо китобининг 22 боби 1 оятидан 19 оятигача бўлган жойларда ёзилган.

Яҳудий дини бу байрамни махсус кўрсатмалар билан байрам сифатида нишонламайди. Бу байрамга айрим фикр ва маънолар Мусо пайғамбар томонидан уларга берилган бўлиб, бу байрам Фисиҳ байрами деб аталади.

Яҳудийлар Фисиҳни, Худо яҳудийларнинг тўнғичини Мисрда қул бўлишидан озод қилганини эслаб байрам қилишади. Оллоҳ Мусо Пайғамбар орқали Яҳудий халқини озод қилиши учун, Фиръавнга ва Мисрликларга 10-та офат юборган эди.

Охирги офат, яъни Фиръавн ва ҳамма мисрликларнинг тўнғич ўғилларига ўлим келди, аммо ўлим фариштаси Яҳудийларнинг эшикларига бўрдоқи қўйнинг қони суртилгани учун, яҳудийларнинг уйларига ва уларнинг тўнғичларига зарар етказмай ўтди.

Бу Раббимиз Исо Масихга бўлган ишора эди. Шунинг билан азизлар, мавзумиз ўз поёнига етди. Бизнинг интернет сайтимизнинг манзили: www.dilkashradio.com хайр саломат бўлинг.

Биродарчиликнинг энг оддий даражаси — бир-бири билан бўлишиш ва Худо Каломини биргаликда ўрганишдир. Чуқурроқ даража эса, саёҳатларда ва меҳрибончилик лойиҳаларида хизмат қилишдир.

Энг олий ва чуқур даража эса, бир-биримизнинг дардларимизга шерик бўлиб ва бир-биримизнинг юкларимизни кўтариб, азоб чекиш биродарчилигидир. Ушбу даражани энг яхши тушунадиган масиҳийлар қувғинга учраётган, хўрланаётган ва ҳаттоки имонлари учун ўлаётган кишилардир.

Муқаддас Калом шундай амр беради: “Бир-бирингизнинг оғриқларингизга ёрдамлашинглар, шундай қилиб Масиҳнинг Қонунини бажарган бўласизлар.” Галатияликларга мактубининг 6 боби 2 ояти.

Биз бир-биримизга оғир инқироз, қайғу ва шубҳа вақтларида жуда керакмиз. Имонимизни иккилантирадигани вазиятлар келганида, шунда энг яқин дўстларимизга муҳтож бўламиз.

Биз Худога имонимиз учун ва бизларни етаклашлари учун кичик гуруҳдаги дўстларга муҳтожмиз. Кичик гуруҳларда ҳаттоки Худо узоқда туюлганда ҳам, Масиҳнинг Танаси ҳақиқий ва очиқ бўлади. Бу Аюб азоб чекаётганда жуда муҳтож бўлган нарса эди.

У шундай деб бақирди: “Умидсизликка тушган киши, ҳаттоки Худодан қўрқув бўлмаган дўстидан ҳам ёрдам кутади.” Аюб китобининг 6 боби 14 ояти. Ҳақиқий биродарчиликда кишилар шавқатни ҳис қиладилар.

Биродарчилик шундай жойики, у ерда хатолар ювиб ташланмайди, балки хатолар ўчирилиб юборилади. Агар шавқат адолат устидан ғолиб чиқса, биродарчилик содир бўлади. Биз ҳаммамиз шафқатга муҳтожмиз, чунки ҳаммамиз ҳам қоқинамиз ва йиқиламиз ва қайта тикланишимиз учун ёрдамга муҳтож бўламиз.

Биз бир-биримизга шафқатли бўлишимиз ва шафқат кутишимиз керак. Худо шундай дейди: “Шунинг учун энди бу одам ҳаддан ортиқ хафа бўлмаслиги учун, уни кечириб тасалли беришингиз маъқулдир.” 2- Коринфликларга мактубининг 2 боби 7 ояти.

Сиз кечирим олмасдан туриб биродарчиликка эга бўлолмайсиз. Худо шундай огоҳлантиради: “Бир-бирингизга нисбатан чидамли ва кечиримли бўлинглар. Агар бир киши иккинчисидан хафа бўлса, Масиҳ сизларни кечиргани каби, сизлар ҳам бир-бирингизни кечиринглар.” Колосаликларга мактубининг 3 боби 13 ояти. Чунки аччиқланиш ва нафратланиш доимо биродарчиликни вайрон қилади. Азизлар, мавзумиз ўз поёнига етди. Бизнинг электрон почтамиз манзили: dilkash@najot.com Хайр омон бўлинг.

Муқаддас Каломда шундай ёзилган: “Шу тариқа баданда бўлиниш бўлмайди, лекин бутун узвлар бир-бирига бир хил ғамхўрлик қиладилар.” 1- Коринфликларга мактубининг12 боби 25 ояти.

Ўзаро боғланганлик биродарчиликнинг юрагидир: яқин муносабатлар қуриш, маъсулиятларни бўлишиш ва бир-бирига ёрдам бериш. Ҳаворий Павлус шундай деган: “Яна тўғриси, кўришганимизда сизнинг ҳам, менинг ҳам имонимиз бир эканидан ўзаро жасорат топамиз, демоқчиман.” Римликларга мактубининг 1 боби 12 ояти.

Агар бошқалар биз билан бирга юрса ва бизга далда берса, биз имонимизда мустаҳкамроқ бўламиз. Муқаддас Калом ўзаро маъсул бўлиш, ўзаро далда бериш, ўзаро хизмат қилиш ва ўзаро мақташ ҳақида гапиради.

Янги Аҳдда бизга “бир-биримиз” ҳақимизда элликдан ортиқ амрлар берилган. Муқаддас Каломда шундай ёзилган: “Бир-бирингизни биродарларча, самимий муҳаббат билан севинглар. Бир-бирингизни иззат-ҳурмат қилишга ўзишгандай ҳаракат қилинглар.” Римликларга мактубининг 12 боби 10 ояти.

Худо сиздан уларга қўлингиздан келганча ёрдам беришингизни кутади. Ҳақиқий биродарчиликда кишилар раҳмдилликни ҳис қиладилар. Раҳмдиллик маслаҳат бериш ёки тезда ёрдам бериш дегани эмас; раҳмдиллик ичкарига кириш ва бошқаларнинг оғриғига шерик бўлиш демакдир.

Раҳмдиллик шундай дейди: “Мен сен бошингдан кечираётган нарсаларни тушунаман ва сенинг ҳис-туйғунг ғалати ҳам эмас, тентаклик ҳам эмас”. Ҳозирда кўпчилик буни “ачиниш” деб атайди, лекин каломий сўз “раҳмдилликдир”.

Муқаддас Каломда шундай ёзилган: “Худо сизларни азизларим деб танлаган, сизлар муқаддассизлар. Шунга кўра раҳм-шафқат, кўнгилчанлик, камтарлик, мулойимлик ва сабр-тоқатни зеб-зийнат қилиб тақинглар.” Колосаликларга мактубининг 3 боби 12 ояти. Рахмдиллик кишиларнинг икки асосий эҳтиёжларини қондиради: бошқаларнинг тушунишини ва ҳис-туйғунинг тасдиқланиши.

Бошқаларни тушунган ва уларнинг ҳис-туйғуларини тасдиқлаганингизда янги биродарчилик барпо қилган бўласиз. Муаммо шундаки, биз доимо ўз ишларимиз билан шошилиб юриб, бошқаларга раҳмдиллик билдириш учун вақт тополмаймиз.

Ёки биз ўзимизнинг оғриқларимиз билан банд бўлиб юрамиз. Ўзимизга ачинишимиз бошқаларга нисбатан раҳмдилликни қуритиб ташлайди. Шунинг билан азизлар, мавзумиз ўз поёнига етди. Бизнинг интернет сайтимиз манзили: www.dilkashradio.com Азизлар, вақт топиб ушбу сайтимиздан фойдаланиб кўрасиз деган умиддамиз. Яна мавзуларимиз орқали учрашгунча хайр саломат бўлинг.

Бу ҳақиқий, қалбан, баъзан пастроқ ва бўлишувчандир. Бу кишилар ўзлари ва ҳаётларида содир бўлаётган нарсалар ҳақида самимий бўлганларида содир бўлади. Улар ўзларининг оғриқларини бўлишадилар, ҳис-туйғуларини очиқ намоён қиладилар, муваффақиятсизликларига иқрор бўладилар, шубҳаларини айтадилар, қўрқувларини тан оладилар, кучсизликларини тасдиқлайдилар ва ёрдам ҳамда ибодат қилишни сўрайдилар.

Чинакамликни сиз баъзи жамоатларда тескарисини кўрасиз. Самимийлик ва камтарлик муҳити ўрнига, даъвогарлик, рол ўйнаш ва сохта мулойимлик ва суст суҳбат мавжуд.

Кишилар маска кийиб оладилар, ўзларини ҳимоялайдилар ва худди ҳаётларида ҳамма нарса ўз жойидагидек ҳаракат қиладилар. Ушбу муносабатлар ҳақиқий биродарчиликнинг ўлимидир.

Агар биз ўз ҳаётимиз ҳақида очиқ бўлсакгина ҳақиқий биродарчиликни бошдан кечиришимиз мумкин. Муқаддас Каломда шундай ёзилган: “Бироқ Унинг Ўзи нурда бўлгани каби, биз ҳам нурда юрсак, бир-биримиз билан алоқа қиламиз ва Унинг Уғли Исонинг қони бизни ҳар қандай гуноҳдан пок қилади.

Агар гуноҳимиз йўқ десак, ўз-ўзимизни алдаган бўламиз ва кўнглимизда ҳақиқат бўлмайди.” 1-Юҳанно мактубининг 1 боби 7 ва 8 оятлари. Дунё яқинлик қоронғида содир бўлади деб ўйлайди, аммо Худо бу ёруғликда содир бўлади дейди.

Қоронғулик бизнинг оғриқларимиз, хатоларимиз, қўрқувларимиз, муваффақиятсизлигимиз ва камчиликларни яшириш учун ишлатилади. Аммо ёруғликда биз буларнинг ҳаммасини очиқликка чиқарамиз ва ўзимизнинг кимлигимизга иқрор бўламиз.

Албатта, чинакам бўлиш ҳам жасорат, ҳам камтарликни талаб қилади. Бу очиқ бўлишдан қўрқишимиз, рад этилишимиз ва бошқадан жарохатланишимизни, қаршилашимизни билдиради.

Нима учун биров шундай таваккалчиликка боради? Чунки бу руҳан ўсиш ва ҳис- туйғу жиҳатидан соғлом бўлиш учун ягона йўлдир. “Шундай қилиб, шифо топишингиз учун, бир-бирингиз олдида қилган гуноҳларингизга иқрор бўлинглар ва бир-бирингиз учун ибодат қилинглар.

Солиҳ одамнинг зўр бериб қилган илтижоси кучли таъсирга эгадир.” Ёқуб мактубининг 5 боби 16 ояти. Биз фақатгина таваккалчиликларни қабул қилиш орқали ўсишимиз мумкин ва энг қийин таваккалчилик бу — ўзимиз ва бошқалар ҳақида самимий бўлишимиздир. Шунинг билан азизлар, мавзумиз ўз поёнига етди. Бизнинг электрон почтамиз манзили: dilkash@najot.com Азизлар, яна дастурларимизда учрашгунча хайр омон бўлинглар.

Биз жамоатда яшаш учун, биргаликда бўлиш учун яратилганмиз ва оила учун шакллантирилган, ва ҳеч биримиз ёлғиз ўзимиз Худонинг мақсадини бажаролмаймиз. Муқаддас Калом ҳеч қачон бошқа имонлилардан ажралган ҳамда бирга бўлишни билмайдиган ёлғиз авлиёлар ёки руҳий якка ёлғизлар ҳақида ҳеч нарса демайди.

Муқаддас Калом бизлар биргаликда бўлишимизни, бирга боғланганлигимизни, биргаликда қурилганлигимизни, биргаликда аъзолар эканимизни, биргаликда меросхўр эканимизни, бирга мос бўлишимизни ва биргаликда ушлаб турилишимиз ва бир-биримизни тўлдириб туришимизни айтади.

Сиз энди бир ўзингиз эмассиз. Сизнинг Масиҳга бўлган муносабатингиз шахсий бўлгани учун Худо уни алоҳида бўлишини хоҳламайди. Худонинг оиласида сиз бошқа имонлиларга боғлангансиз ва биз абадий бир-биримизга боғланганмиз.

Муқаддас Каломда шундай ёзилган: “Шунга ўхшаб, биз кўп киши бўлсак ҳам, Масиҳ вужудида бирлашганмиз ва бир баданни ташкил этамиз, ҳар биримиз алоҳида-алоҳида бўлиб, бир-биримиз учун узвдирмиз”. Римликларга мактуби 12 боб 5 оят.

Масиҳни ортидан эргашиш фақат ишонишни эмас, балки тегишли бўлишни ҳам билдиради. Биз Унинг Танасининг, яъни жамоатининг аъзоларимиз. Аъзолик сўзининг келиб чиқиши Масиҳий тарихга боғлиқ, аммо дунё уни бошланғич маъносидан айирди.

Магазинлар “аъзолар”га имтиёз таклиф қилади, ва реклама қилувчилар хат ёзиш учун аъзоларнинг номлари рўйхатини беришади. Жамоатда эса, аъзолар деганда шунчаки исми рўйхатга киритилиб, ҳеч қандай нарса талаб қилинмайдиган ва кутилмайдиган кишилар назарда тутилади.

Павлус учун эса, жамоатнинг “аъзоси” бўлиш тананинг қисми бўлиб, Масиҳ Танасининг ажратиб бўлмайдиган ва бир-бирига боғланган аъзоларидир. Биз аъзоликнинг каломий маъносини тузатишимиз ва унда машқ қилишимиз керак.

Жамоат бино эмас, балки танадир; ташкилот эмас, организмдир. Тана аъзоларингиз ўзларининг вазифаларини бажаришлари учун бир-бирларига боғланган бўлишлари керак. Бу Масиҳнинг Танаси аъзоси бўлган биз учун ҳам тўғри келади. Шунинг билан азиз дўстлар, бугунги мавзумиз ўз ниҳоясига етди.

Сиз азизлар билан хайрлашар эканман, ўзимизнинг интернет сайтимиз манзилини айтиб ўтмоқчи эдим: www.dilkashradio.com Азизлар, яна мавзуларимиз орқали учрашгунча хайр саломат бўлинг.

Муқаддас Калом буни тажриба бўлишилган “биродарчилик” деб атайди. Аммо бугунги кунда ушбу сўз ўзининг каломий маъносининг кўпроқ қисмини йўқотди. Ҳозир “биродарчилик” одатда суҳбат, ижтимоийлашув, озиқ-овқат ва хурсандчиликни билдиради.

“Сенинг биродарчилигинг қаерда?”- деган савол:“Қаерда жамоатга иштирок этасан?” ва “Биродарчиликда бўлиб тургин” деган гап “Янгиланишни кутиб тургин” маънони англатади.

Ҳақиқий биродарчилик фақатгина хизматга қатнашишдан кўра кенгроқ тушунчадир. Бу ҳаётни биргаликда бошдан кечириш демакдир. Бу ўз ичига беғараз севиш, самимий бўлишиш, амалий хизмат қилиш, қурбонлик келтириб бериш, меҳрибонлик билан юпатиш ва Янги Аҳддаги бошқа “бир-бирингиз” каби буйруқларни ўз ичига олади.

Биродарчиликка келсак, бунда ҳажм муҳимдир. Кичикроқ яхшироқдир. Сиз кўпчилик билан ибодат қила оласиз, аммо бир киши билан биродарчиликка кириша олмаслигингиз мумкин.

Қачонки гуруҳ ўн кишидан кўпроқ бўлса, энг тинч киши қатнашишдан тўхтайди ва бироз кишилар гуруҳда етакчилик қилади.Исо кичик шогирдлик гуруҳлари миқёсида хизмат қилди.

У бунданда ортиқ кишини танлаши мумкин эди, аммо У билардики, ўн икки киши агар ҳар бир киши қатнашиши керак бўлса, энг кўп ҳажмдир. Масиҳнинг Танаси ўз танангизга ўхшаб ҳақиқатда бир қанча ҳужайраларнинг тўпламидир. Масиҳнинг Танасининг ҳаёти сизнинг танангизга ўхшаб ҳужайраларда мавжуддир.

Шуниннг учун ҳам ҳар бир масиҳий бу уй йиғилиши бўладими, Якшанба мактаби синфими ёки Калом ўрганишми бундан қатъий назар, жамоатларининг кичик гуруҳларида қатнашишлари шартдир. Бу катта жамоатлар эмас, балки ҳақиқий бирлик шаклланадиган жойдир.

Агар сиз жамоатни катта кемадек тасаввур қилсангиз, кичик гуруҳлар бу кемага бирлаштирилган кичик қайиқлардир. Худо кичик гуруҳлар ҳақида бетакрор ваъда берган: “Қаерда икки ёки уч киши Менинг номим учун йиғилса, Мен шу ерда уларнинг ўртасида бўламан.” Матто Хушхабар китобининг18 боби 20 ояти.

Бахтга қарши, кичик гуруҳда бўлиш сизга ҳақиқий жамоани бошдан кечиришингизни кафолатламайди. Кўпгина Якшанба мактаблари синфлари ва кичик гуруҳлари мукаммалликка берилиб, ҳақиқий биродарчилик нималиги ҳақида аниқ тасаввурга эга эмас. Шунинг билан азизлар, мавзумиз ўз поёнига етди. Бизнинг интернет сайтимиз манзили: www.dilkashradio.com Хайр саломат бўлинг.

Исо бўлса, Отаси ҳамма нарсани Унинг қўлига берганини билар эди. Ўзи Худо ҳузуридан чиқиб, яна Худо ҳузурига қайтаётганини ҳам билар эди. Шундай қилиб Исо овқатдан сўнг устки кийимини ечиб ташлади, сочиқни олиб белига боғлади. Кейин обдастага сув қўйиб, шогирдларининг оёқларини ювишга тушди. Белига боғланган сочиқ билан уларнинг оёқларини артиб қуритди. Азизлар, ушбу воқеани Юҳанно мактубининг 13 боби 1-5 оятигача бўлган жойдан ўқиб кўришингиз мумкин. Раббимиз Ўз шогирдларини меҳмондек муносабат орқали марҳамат кўрсатар эди. У доимо барчага дўстона муносабат қилгани барчамизга маълум. Дўстона муҳитнинг бир томони бу тинчликдир.

Бугун кўп маданиятлар инсонларни шовқин-сўрон билан тўлдириб турибди. Радио, телевидение, кино кириб келиши биланоқ шовқин ва кўринишлар бизни ўраб турибди. Оммавий ахборот воситалари бизга таъсир ўтқазиш фурсатида бостириб келмоқда. Шовқин ва ваҳима таъсирида бўлган ҳар қандай инсон ўз ишларини тезда чала-чулпа тугатишни истаб қолишади. Сабаби — носоғлом муҳит. Бу дегани ҳар бир дақиқа инсонлар бир-бирини ўрганишга қарши бўлади. Азиз биродарлар, меҳмондорчилик шундай бўлиши керак-ки, ҳар бир инсон фикрлашларига вақт ва шароит бўлиши лозим.

Бу дегани меҳмондўстлик вақтида ҳар бир инсон ўзини эркин тута олиши керак. Эркинлик бўлмаган жойда соғлом фикрлаш ҳам бўлиши мумкин эмас. Азиз биродарлар, меҳмондўстликда меҳмонлар ўтирадиган хоналарни кўриниши ҳам катта аҳамиятга эгадир. Шунинг учун хоналарни суҳбатни қўллаб-қувватлайдиган қилиб тайёрлаш керак. Уларнинг ўтириб дам олишлари учун яхши жойларни тайёрлаш керак. Ёдингизда бўлса, Раббимизнинг шогирдлари доимо унинг атрофида Унга яқинроқ бўлиб ўтиришга ҳаракат қилишар эди. Чунки шогирдлар билар эди Исо Масиҳ уларни севишини. Демак, меҳмон ўзларини бошқалар томонидан севилаётганини ҳис этишлари керак.

Жисмоний муҳит ҳам меҳмондорчиликда катта ўрин тутар экан. Агарда одамлар ўтириб бир-бириларини юзларини кўришмаса, суҳбатлаш жуда қийиндир, ҳаттоки иложи йўқ десак бўлади. Балки бу оддий тушунчадир, аммо ҳамма бир-бирини кўраолиши учун меҳмонларнинг ўтиришини ҳам шундай ташкил қилиш керак-ки, улар сизга барча хизматингиз учун миннатдорчилик билдира олсин. Азизлар, шунинг билан мавзумиз охирига етди. Бизнинг электрон почтамиз манзили: dilkash@najot.com Ҳозирча хайр саломат бўлинг, азиз биродарлар.

Раббимиз Исо ўзининг шогирдлари билан бўлганида, У ўрганиш учун соғлом муҳит яратди. Бу аниқ шогирдлар ўзларини етарлича қулай ҳис қилишган эди, Ундан савол сўрашга ва уларнинг ўзларига суҳбатлаша олишларига руҳсат берар эди. Раббимиз Исо яратган муҳит Унинг шогирдлари учун ўзини жалб қилувчан ва меҳмондўст, деб айтсак бўлади. Бу ажойиб муҳит эди. Муҳит дўстона бўлиши лозим. Дўстона муҳит яратиш учун тўлиқ инсон ўзини тўлиқ юрагини очиши лозим. Агар юракнинг бир четида норозилик бўлса, дўстона муносабатни яратиш жуда мушкул.

Албатта ажойиб муҳитни яратиш мезбоннинг зиммасига тушади. Меҳмондўстлик муҳитида хавфсиз муҳит бўлиши лозимки, улар барча инсонлар эркин равишда суҳбат қилаолишлари, улар нима ҳақида фикрлашлари ва қандай ҳис қилишлари учун. Хавсиз деганимизда, меҳмон ҳатто мезбон ҳам ўзини эркин ва табий тутишлари жуда муҳим. Уларга ўзларининг қарашларини ва қадриятларини бошқа одамларнинг қарашларига нисбатан бўлган ҳудди ойнадек ўзларини ожиз, кучсиз ва кучли жойларини кўраоладиган жой керак.

Агарда меҳмонлар ўзларини севилгандек билишса, шунда ўзларини дўстона ўрганиш муҳитга таклиф қилингандек ҳис қилишади. Албатта ҳар бир инсон сиз уларни севишингизни ёки севмаслигингизни ҳис қилишади. Азиз биродарлар, ҳар доим юрагимизда бир савол бўлиши жуда муҳимдир: “Биз аслида бу инсонларни севамизми ёки бу муғомбирликми?” Агарда юрагингизда тўлиқ сева олмаслигингизни ҳис этаётган бўлсангиз, ҳар бир инсонни ўзимизнинг онгимизга олиб келамиз, у учун ибодат қиламиз ва биз Худодан ҳар бир инсон учун биз орқали Ўз севгисини намоён қилсин, деб сўраймиз.

Шогирдлар Исони севишганлиги ғалати эмас, сабабки, У уларни жуда чуқур севар эди. Азиз радио тингловчи биродарлар, Раббимиз исо Масиҳ агарда инсонларни севмаганида эди, У ер юзига келмас эди. Ишқарёт Яҳудони олайлик. У Раббимизга хиёнат қилди. Лекин Исо Масих хиёнаткор инсонни ҳам сева олди. Раббимиз ҳатто душманларимизни ҳам севишимиз кераклигини айтган эди. Азиз биродарлар, севги ҳар бир инсоннинг юрагида пайдо бўлади ва ўз оиласидан бошланади десак хато бўлмайди. Шунинг билан азиз биродарлар, эшиттиришимиз ҳам ўз ниҳоясига етиб қолди. Сизлар билан хайрлашишдан аввал сиз азизларга ўзимизнинг интернет сайтимиз манзилини айтиб ўтсам: www.najot.com Яна радиомиз тўлқинларида учрашгунча хайр омон бўлинг, азиз биродарлар.

Narrator 2 Биринчи бўлиб дастурхонга овқатдан олдин салатлар қўйилади. Меҳмонлар таом келгунича салатларни эрмак қилиб туради. Ундан ташқари дастурхонда турли хил ширинликлар, қанд-қурслар, мевалар яна кўпгина егуликлар бўлади. Уй эгаси меҳмон кутай деб, минг машаққатлар билан дастурхон безаса-ю, меҳмонлар таомларнинг ярмига ҳам қўл урмаса мезбонга оғир ботади. Мезбоннинг олинг-олинглари, уни хафа қилмаслик нияти меҳмонга қимматга тушади. Аслида иштаҳаси жойида бўлган битта одам учун 500г суюқ овқат, 400-500г иккинчи таом ва десерт сифатида яна 250г ширинлик тановул қилиш айни меъёр ҳисобланади. Мезбон бошқа пайтлари пиширмаслиги мумкин, аммо байрамларда салат ёки турли совуқ егуликларни албатта тайёрлайди.

Narrator 1 Суюқ таомларга келадиган бўлсак, мезбон уларни тайёрлашга унчалик кўп қийналмайди. Биринчидан, меҳмонларга бориб юрган инсон ундай жойларда қандай суюқ овқат тортилишини яхши билади. Ҳаммага қандай суюқ таом манзур бўлишини ҳам. Шунинг учун бундай пайтларда шўрва биринчи таом учун жуда мос келади. Бироқ иккинчи таомни танлаш мушкул. У дастурхоннинг асосий неъмати ва таомни танлаш ва пишириш алоҳида аҳамият касб этади. Баъзан саҳий мезбон битта қуюқ таом билан чегараланмаслиги мумкин. У ёнига сомса ва яна бошқа таом тайёрлашни маъқул кўриб қолади. Агар мезбон шундай қилишни истаб қолса, дастурхонга келтириладиган таомларнинг миқдори албатта камайтирилиши керак. Агар меҳмонларингизнинг соғлиғини ўйласангиз, имкон қадар, кам миқдорда егулик ва табиий озуқаларни қўйишга аҳамият беринг.

Narrator 2 Масалан, қанд-қурслар ўрнига асал, турли хил мева қоқилари, майиз ва ёнғоқлардан қўйинг. Десерт ўрнига эса мева чева ёки қовун тарвуз ҳам бўлаверади. Дастурхонингиздан турли хил егуликлардан еб, кўзлари қувнаб, ширин суҳбат қуриб яна ошқозонида оғирликни ҳис қилмай кетган меҳмоннинг умри узоқ бўлади. Бунда сизнинг ҳам ҳиссангиз бор. Дастурхоннинг энг яхшиси йўқ нарсани топиб сочишда эмас, борини дид билан қўйиб безатишда. Ана шунда меҳмондорчилик ҳаммага хурсандчилик келтиради. Дастурхонингиз эса баракали бўлади. Асосийси меҳмонлар хушсандчилик билан кутиб олиниши, меъёрида таом тортилиши ва яхши кайфият билан кузатилиши керак. Мана шундай меҳмондорчилик ҳар бир меҳмонга жуда маъқул келади.